Eva Eikhout: ‘Ik vind het leven heel leuk’

In een speciale editie van Maestro vragen bekende Nederlanders aandacht voor het Liliane Fonds. Eva Eikhout is een van hen. ‘Dat ik zou meedoen was absoluut vanzelfsprekend.’

Eva Eikhout doet mee aan een speciale aflevering van Maestro. Samen met Angela Groothuizen, Gerard Ekdom, Rick Paul van Mulligen en Hans Klok vraagt ze daarin aandacht voor het Liliane Fonds. Deze organisatie zet zich in voor kinderen met een handicap in de armste delen van de wereld. Iets wat Eva aan het hart gaat; zelf is ze geboren met korte armen zonder handen en korte benen zonder knieën, maar wel met voeten. Voor het interview belt Eva vanuit de auto. Niet vanaf de bijrijdersplek, maar achter het stuur. “Wees gerust, ik bel handsfree.”

Sorry voor mijn verbaasde vraag, maar hoe rijd jij auto? En hoe kom je bij de pedalen?

“Het is geen auto, het is zelfs een bus! Ik doe alles met een joystick: gas geven, remmen en sturen. Pedalen zijn dus niet nodig. Mijn bus is voor mij onmisbaar. Ik heb een invalidenkaart waarmee ik in mijn woonplaats Amsterdam gratis kan parkeren. Dat ik zelfstandig van A naar B kom, geeft me zoveel vrijheid. Zelfs een verkeersboete voelt als vrijheid. Want liever een boete dan geen rijbewijs.”

Is de vrijheid die je hebt ook de reden dat je ambassadeur bent van het Liliane Fonds?

“Ja, ik ben ambassadeur voor alle kinderen met een handicap wiens wiegje niet in Nederland stond, en die dus niet de kansen krijgen die ik wel heb gekregen. Iemand zonder beperking kan hier natuurlijk ook ambassadeur voor zijn, maar ik vind het belangrijk dat iemand van de doelgroep het ook is, zoals ik. Om het echte, authentieke verhaal te vertellen. Ik kan letterlijk laten zien hoe het is om te leven met een handicap.”

Je komt altijd heel positief en vrolijk over. Is dat bewust voor het ambassadeurschap, dat je per se een optimistische blik wil uitdragen?

“Ik zou het heel erg vinden als een ambassadeur van een goed doel een masker zou dragen. Ik mag hopen dat mensen vanuit hun hart voor het ambassadeurschap kiezen. Ik heb sowieso nooit een masker op: alles wat mensen van me zien, is oprecht en gemeend. Natuurlijk heb ik ook slechte dagen, maar over het algemeen ben ik van nature een blij mens. Ik vind het leven gewoon heel leuk. Als ik even wat minder goed in mijn vel zit, zet ik die knop om. Dat hoort bij professioneel zijn. Eva Jinek heeft een dagelijkse talkshow, er zullen heus dagen tussen hebben gezeten dat ze liever thuis was gebleven. Dat heeft iedereen weleens, maakt niet uit wat voor werk je doet. Ik vind het echt een eer om ambassadeur van het Liliane Fonds te zijn. Toen ze me voor Maestro vroegen, zei ik ook meteen ja, dat was absoluut vanzelfsprekend.”

Het hele artikel leest u in de Avrobode van week 18. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Jeroen Keijzer.

Deze week: David Attenborough en Eva Eikhout

Alles weten over de televisie van 2 t/m 8 mei 2026? Nummer 18 van Avrobode van 2026 is uit! Lees hier wat u in deze editie kunt verwachten.

Interview Eva Eikhout

In een speciale editie van Maestro vragen bekende Nederlanders aandacht voor het Liliane Fonds. Eva Eikhout is een van hen. ‘Dat ik zou meedoen was absoluut vanzelfsprekend.’

Herdenken in beeld en stilte

Elk jaar op 4 mei is heel Nederland om precies acht uur ’s avonds stil. Die stilte duurt slechts twee minuten, maar daaraan gaat ruim een half jaar aan voorbereiding vooraf.

Een eeuw zorgen om de natuur

David Attenborough viert op 8 mei zijn honderdste verjaardag. De beroemdste natuurfilmmaker ter wereld is ook een belangrijke stem voor natuurbehoud. In beide rollen is hij voor veel mensen een grote inspiratie

Al deze artikelen en meer vindt u in de Avrobode van week 18. Deze editie ligt nu in de winkel. Liever abonnee worden? Dat kan hier.

Marga van Praag: ‘De angst van mijn ouders is nooit overgegaan’

Marga van Praag vertelt in Oorlog is erfelijk welke impact de Tweede Wereldoorlog had op haar Joodse ouders. En op haar eigen leven. ‘Ik wilde de angst van mijn ouders niet doorgeven aan onze zoon.’

In ‘Oorlog is erfelijk’ vertel je over die andere kant. Waarom vond je het belangrijk om mee te werken?

“Omdat het weer overal oorlog is en dat moet stoppen. Laatst zag ik op het nieuws een item over een meisje uit Oekraïne dat met een groepje kinderen naar de Veluwe was gehaald. Verbaasd zei ze: ‘Hé, ik hoor vogels fluiten.’ Normaal hoorde ze drones en leefde ze in angst. Zoiets blijft in mijn hoofd zitten. Duizenden kinderen op de wereld worden geconfronteerd met dood, geweld en oorlog; dat mag niet! Ik ben me daar door de geschiedenis van mijn ouders enorm van bewust.”

Wat is hun geschiedenis?

“Mijn vader Meijer ‘Max’ van Praag was een bekende zanger, mijn moeder Sara ‘Sari’ Hornemann was gymnastieklerares. Ze leerden elkaar in Amsterdam kennen bij een Joodse vereniging die zich ontfermde over arme kinderen in de Jodenbuurt. Ook zaten ze samen in een succesvol Joods amateurcabaretgezelschap. Om bij elkaar te kunnen blijven, besloten ze in april 1941 te trouwen. Joden mochten steeds minder en de Duitsers waren toen al mensen aan het wegvoeren. De trouwambtenaar probeerde hen te redden en zei: ‘Ah, een Arisch echtpaar!’ Zo hoefde hij geen ‘J’ in hun trouwboekje te zetten. Maar mijn vader antwoordde: ‘Nee, we zijn Joods!’ Tot twee keer toe. Hij begreep de opzet van de trouwambtenaar niet. Zo stom. Nu kwam er toch een ‘J’ in hun trouwboekje. Ik heb nog foto’s van hun bruiloft. Beide families waren daarbij aanwezig, wel zestig mensen. Meer dan de helft is vergast.”

Hoe wisten je ouders te overleven?

“Ze konden onderduiken in Boskoop, waar opa Hornemann ooit slager was geweest. De nieuwe eigenaar – hun voormalige hulp met de geweldige achternaam Bontekoe – zat in het verzet. Toen steeds meer Joden een oproep kregen voor deportatie, heeft mijn opa Bontekoe benaderd. Die regelde onderduikadressen voor mijn hele familie. Mijn ouders kwamen terecht op een bovenkamertje bij het gezin Ravehorst. Die mensen waren zo goed voor ze. Het weinige eten dat ze hadden, deelden ze. Op een dag stonden de Duitsers voor de deur. Hun zoontje Gerrit kwam net de trap af met de lege borden van mijn ouders. Snel zette hij die bovenaan de trap terug en kwam naar beneden alsof er niets aan de hand was. Als de Duitsers die borden hadden gezien, hadden ze ongetwijfeld argwaan gekregen. Mijn ouders waren dat gezin zo dankbaar.”

Het hele artikel leest u in de Avrobode van week 17. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.


Tekst: Bram de Graaf

Deze week: Jan-Willem Roodbeen en Marga van Praag

Alles weten over de televisie van 25 april t/m 1 mei 2026? Nummer 17 van Avrobode van 2026 is uit! Lees hier wat u in deze editie kunt verwachten.

Interview Marga van Praag

Marga van Praag vertelt in Oorlog is erfelijk welke impact de Tweede Wereldoorlog had op haar Joodse ouders. En op haar eigen leven. ‘Ik wilde de angst van mijn ouders niet doorgeven aan onze zoon.’

Leve de moderne koning

Tirza van der Graaf doet al jaren verslag van Koningsdag. Als presentatrice van het EO-programma Blauw bloed heeft ze het karakter van de feestdag zien veranderen.

Interview Jan-Willem Roodbeen

Radio-dj Jan-Willem Roodbeen komt met de muzikale amusementsshow Jan-Willem ruimt op! ‘Waar Jeroen Kijk in de Vegte en ik met ons radioprogramma de dag opstarten, sluiten we in dit tv-programma de week af.’

Al deze artikelen en meer vindt u in de Avrobode van week 17. Deze editie ligt nu in de winkel. Liever abonnee worden? Dat kan hier.

Jörgen Raymann: ‘Ik word nu gelukkig van kleine dingen’

In Volle zalen volgt Cornald Maas cabaretier Jörgen Raymann. Ze praten over vallen en opstaan en een onverwachte comeback. ‘Inmiddels kan ik weer normaal rondkomen.’

Wat is de rode draad van deze aflevering?

“We praten voornamelijk over de weg die ik in mijn carrière heb afgelegd. Ik ben in 2001 vanuit Suriname in Nederland komen wonen om hier als cabaretier en tv-presentator te werken. Dat ging heel lang goed. Tot 2015. Mijn televisiewerk stopte toen mijn talkshow bij de NPO werd stopgezet. Dat had ik helemaal niet zien aankomen en er volgde financieel een zware periode. Ik heb diep in de schulden gezeten. In 2019 ben ik uiteindelijk ook met theater gestopt. Nu ga ik na zes jaar weer toeren met een nieuwe voorstelling: ‘Welkom thuis’. Dat is ook de reden dat ik in Volle zalen zit.”

Waarom heb je zo lang geen voorstelling gemaakt?

“Ik was het zat om continu onderweg te zijn. Mensen zien vaak alleen maar de mooie kanten van de entertainmentsector, maar voor elke voorstelling was ik van twee uur ’s middags tot twee uur ’s nachts op pad. Op een gegeven moment merkte ik dat ik steeds minder zin had om in de auto te stappen om te gaan spelen. Ik had altijd met mezelf afgesproken: als ik het met tegenzin doe, kap ik ermee. Dus toen heb ik besloten om wat anders te gaan doen.”

Hoe komt het dat je nu toch weer in het theater staat?

“Ik speelde lang met het idee om een vervolg te maken op mijn oude programma ‘Even slikken’. Dat ging over een man die van Suriname naar Nederland verhuist om hier zijn geluk te beproeven. In Welkom thuis keert zijn zoon dertig jaar later terug naar zijn wortels, maar merkt hij dat niemand op hem en zijn moderne ideeën zit te wachten. We zouden drie shows in Suriname doen. Dat werden er vijf, allemaal uitverkocht. Daardoor kreeg ik weer de kriebels. Ik belde mijn impresario. ‘Kom, we doen een tournee in Nederland.’ Hij reageerde: ‘Denk je dat dat zo gaat, dat je zes jaar eruit stapt en mensen nog op je zitten te wachten?’ Toevallig heet mijn show voluit Welkom thuis, waar niemand op je zit te wachten. Ik heb besloten gewoon te kijken hoe het loopt.”

Het hele artikel leest u in de Avrobode van week 16. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.


Tekst: Ernest Marx

Deze week: Marlijn Weerdenburg en Jörgen Raymann

Alles weten over de televisie van 18 t/m 24 april 2026? Nummer 16 van Avrobode van 2026 is uit! Lees hier wat u in deze editie kunt verwachten.

Interview Jörgen Raymann

In Volle zalen volgt Cornald Maas cabaretier Jörgen Raymann. Ze praten over vallen en opstaan en een onverwachte comeback. ‘Inmiddels kan ik weer normaal rondkomen.’

De wetten van de baktent

Het is de bekendste bakkerij van Nederland én de onvoorspelbaarste. De tent van Heel Holland bakt boezemt zelfs ervaren bakkers angst in, weet jurylid Janny van der Heijden: ‘In de tent is alles anders.

Zes vragen aan Marlijn Weerdenburg

Een nieuwe opzet en een nieuw tijdstip: presentatrice Marlijn Weerdenburg moest even wennen aan de aanpassingen bij MolTalk. Inmiddels ziet ze vooral de voordelen van vooruitblikken op Wie is de Mol?

Al deze artikelen en meer vindt u in de Avrobode van week 16. Deze editie ligt nu in de winkel. Liever abonnee worden? Dat kan hier.

Deze week: Art Rooijakkers en Dagmar Oudshoorn

Alles weten over de televisie van 11 t/m 17 april 2026? Nummer 15 van Avrobode van 2026 is uit! Lees hier wat u in deze editie kunt verwachten.

Interview Dagmar Oudshoorn

Dagmar Oudshoorn heeft een zware, verantwoordelijke baan: ze is directeur van mensenrechtenorganisatie Amnesty International. In bakken vindt ze ontspanning. Ze doet voor de tweede keer mee aan Heel Holland bakt.

Zes vragen aan Art Rooijakkers

In Survive your family testen bekende Nederlanders en hun familieleden hun overlevingstalenten en hun band in de Colombiaanse jungle. Presentator Art Rooijakkers: ‘Dit programma combineert survival met familieverhalen

De zee geeft, de zee neemt

Rouwen om verdronken geliefden die nooit zijn gevonden. De tweedelige EO-documentaire Op zee gebleven laat zien hoe lastig dat voor nabestaanden is. En hoe een ontdekking, na ruim zeventig jaar, rust brengt.

Al deze artikelen en meer vindt u in de Avrobode van week 15. Deze editie ligt nu in de winkel. Liever abonnee worden? Dat kan hier.

Dagmar Oudshoorn: ‘Bakken is puur plezier’

Dagmar Oudshoorn heeft een zware, verantwoordelijke baan: ze is directeur van mensenrechtenorganisatie Amnesty International. In bakken vindt ze ontspanning. Ze doet voor de tweede keer mee aan Heel Holland bakt.

Waarom zei je ‘ja’ tegen een terugkeer naar de tent?

“Tussen alle lelijke dingen in de wereld vind ik Heel Holland bakt een heel mooi programma. Er zit iets lichts in. Toen de kans voorbijkwam om opnieuw mee te doen, dacht ik: waarom niet? De afleiding is fijn en misschien wil ik stiekem ook een beetje laten zien dat ik heus wel kan bakken en dat het ook prima is als er iets gruwelijk mislukt. Maar bovenal is het gewoon puur plezier.”

De lichtheid van het bakken en de zwaarte van je werk vormen een interessant contrast. Voel je dat zelf ook zo?

“Ja, het compenseert elkaar wel. In mijn werk zie ik niet altijd de mooiste kanten van de wereld. Ik hoor indrukwekkende, verdrietige en soms heel lelijke verhalen. Zaken waarover ik me ontzettend boos kan maken. Het is heel fijn dat er ook iets anders is. Dat ik ook de mooie dingen in de wereld kan blijven zien. Ik houd van die lichtpuntjes. En bakken brengt me ontspanning. Ik zit veel in mijn hoofd, ben veel bezig met strategie, met afwegen en nadenken. Het is heerlijk om dan iets met mijn handen te doen.”

Waar komt je liefde voor bakken vandaan?

“Toen ik veertien was, had ik een bijbaantje bij een bakkerij in Goes, maar de bakliefde begon al eerder. We hadden het vroeger niet breed thuis. Eerst hadden we alleen een wonderpan, waarmee je op het fornuis een cake kon bakken. Later kwam er een klein elektrisch oventje; daarin bakten mijn moeder en ik echt van alles. Ik herinner me platen vol kruidnoten. Voor mij gaat bakken vooral om gezelligheid en om het plezier van delen. Ik bak eigenlijk nooit voor mezelf, maar altijd om anderen een plezier te doen. Zet een taart op tafel en iedereen is blij. Ik neem ook regelmatig baksels mee naar mijn werk, en dat deed ik op eerdere werkplekken ook. Voor mij is het een manier om mijn waardering te laten zien. Eten is liefde.”

Het hele artikel leest u in de Avrobode van week 15. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.


Tekst: Eveline Helmink

Deze week: Menno Bentveld en Guy Clemens

Alles weten over de televisie van 4 t/m 10 april 2026? Nummer 14 van Avrobode van 2026 is uit! Lees hier wat u in deze editie kunt verwachten.

Interview Guy Clemens

Het derde seizoen van ziekenhuisserie Dag & nacht verhuist van de afdeling kindergeneeskunde naar de psychiatrische afdeling. Psycholoog Lasse (Guy Clemens) verhuist mee. ‘Eigenlijk is Lasse te aardig voor de psychiatrie.’

Interview Menno Bentveld

Het seizoen van Vroege vogels start met een speciale aflevering over de jaargetijden. Presentator Menno Bentveld geniet in de lente van de explosie van groen en het gekwetter van vogels.

Zes vragen aan Eveline Stallaart

Seksuoloog en psycholoog Eveline Stallaart is de veteraan onder de experts van Married at first sight. Ze legt uit hoe ze te werk gaat: ‘We kijken vooral naar wat iemand nodig heeft.

Al deze artikelen en meer vindt u in de Avrobode van week 14. Deze editie ligt nu in de winkel. Liever abonnee worden? Dat kan hier.

Guy Clemens: ‘Ik mag fantaseren als beroep’

Het derde seizoen van ziekenhuisserie Dag & nacht verhuist van de afdeling kindergeneeskunde naar de psychiatrische afdeling. Psycholoog Lasse (Guy Clemens) verhuist mee. ‘Eigenlijk is Lasse te aardig voor de psychiatrie.’

Lasse werkte vorig seizoen op de kinderafdeling. Nu start hij op de psychiatrische afdeling. Verandert daarmee ook de sfeer in de serie?

“Zeker. Het is een stuk serieuzer en grimmiger, soms. Het grote verschil is dat Lasse op de kinderafdeling patiëntjes behandelde die om medische redenen naar die afdeling kwamen. Als psycholoog hielp hij de kinderen met de psychische klachten die daarmee samenvielen. Nu is het andersom: er komen volwassen patiënten die lichamelijk prima in orde zijn, maar door psychische problemen zich opeens heel anders kunnen gedragen. Soms zelfs agressief en gevaarlijk. Op zijn eerste dag krijgt Lasse van de verpleging te horen dat hij duidelijk zijn grenzen moet aangeven: tot hier en niet verder. Maar Lasse is daar nog te aardig voor, waardoor hij in de problemen komt.”

Is dat hoe je Lasse zou omschrijven, als te aardig?

“Ik zou zeggen: een zachtaardige man. Lasse geeft veel ruimte aan andere mensen. Af en toe geeft hij te veel ruimte, waardoor hij zichzelf kwijtraakt. Ik kan me herkennen in het feit dat ik ook graag mensen help, en mezelf daarmee soms te veel opzij kan zetten. En net als Lasse ben ik iemand die liever luistert dan praat.”

Hoe heb je je voorbereid op de rol van psycholoog?

“Voor een dramascène hoef je je niet per se te verdiepen in een beroep. De scène is geschreven, en in het geval van Dag & nacht heel goed geschreven, waardoor deze vanzelf loopt. Ik weet niet hoe het is om een psycholoog te zijn. Maar ik denk dat luisteren een belangrijke eigenschap is, dus dat heb ik zoveel mogelijk proberen te doen in de scènes met patiënten.”

Het hele artikel leest u in de Avrobode van week 14. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.

Tekst: Jeroen Keijzer

Back to top