Hoe ruikt, voelt, klinkt en smaakt de zomer? Bekendere Nederlanders vertellen over zinnenprikkelende zomerdagen. Deze keer Afke Boven. ‘Zeehonden zijn de dolfijnen van Ameland.’
Pas bij twee keer kijken valt het op: Afke Boven heeft een tatoeage op haar pols. Een subtiel, permanent pennenstreepje in de vorm van een golf. “Ik voel mijn hele leven al een enorme verbinding met het water”, vertelt de NOS Journaal-presentatrice. “Ik hou van surfen, varen, zwemmen. Water geeft me zo’n gevoel van vrijheid. Ik wilde dat gevoel zo dichtbij mogelijk hebben, vandaar die tatoeage.”
Wat water betreft zat je goed: je bent opgegroeid op Ameland. Hoe waren de zomers daar?
“Druk en levendig. Met feesten, braderieën, veel reuring. Samen met vrienden naar het strand, met een koelbox vol lekkers. In een kring babbelen. Zwemmen deden we nooit alleen, want er was ons goed ingeprent dat de zee gevaarlijk kon zijn. Zo vertoefden we uren op het strand, tot etenstijd. Om vervolgens rozig thuis te komen, met naar kokos geurende zonnebrand op mijn huid en het zout van de zee op m’n lippen. Ik wist dat ik na het douchen bruin zou zijn, en mijn blonde haar wit.”
Vond je dat zomergevoel ook thuis?
“Daar hoefde ik het tuinpad niet voor af te lopen, nee. Mijn slaapkamerraam keek uit op ons terras. Mijn vader houdt erg van de zon; ik zag hem ’s ochtends al in zijn onderbroek in de tuin liggen. Hij bewoog mee met de zon, dus zijn ligbedje reisde de rest van de dag over het hele terras. In de avond hadden we door het grote raam in de zitkamer zicht op de ondergaande zon. Voor zonsondergangen moet je echt op de Wadden zijn. In de rest van het land – ik woon zelf in Drenthe – verdwijnt de zon achter huizen of bomen. Op Ameland staat niets in de weg. De glinstering van de zon op het water is fantastisch, alsof de zee vol diamanten ligt.”
Gingen jullie in de zomer op vakantie?
“Nee joh, dat kon niet. Mijn ouders hadden een rondvaartbedrijf, die moesten het in drie maanden voor de rest van het jaar verdienen. Als Nederland vakantie had, waren wij aan het werk. Met de boot maakten we tochten over het wad en naar de zeehonden. Veel mensen vinden de wat weeïge geur van slijk niet prettig; ik vind het juist heerlijk ruiken, het transporteert me direct terug naar de rondvaartboot. En zeehonden zijn enorm leuk. Ze waren zo gewend aan onze aanwezigheid dat ze als dolfijnen naast de boot speelden. In de zomer werd Ameland overgenomen door toeristen. Het was echt buffelen, maar ook weer leuk. Als de vaste gasten en vakantiemedewerkers op het eiland kwamen, wist ik: het is weer zomervakantie.”
Het hele artikel leest u in de Avrobode van week 28/29. Deze editie ligt nu in de winkel. Bent u geen abonnee, maar wilt u niets meer uit de gids missen? U kunt hier abonnee worden.
