Yvette van Boven: ‘In Ierland ben ik op mijn best’
In Bij Van Boven thuis, in Ierland neemt culinair journalist Yvette van Boven de kijkers mee naar haar geboorteland. ‘Ik hou van de stilte en de rust die ik hier vind.’
Is je nieuwe programma een droom die uitkomt?
“Ja, omdat ik hier echt op mijn best ben. In Nederland ging ik voor mijn programma’s naar boeren, fruittelers, imkers en vissers om te laten zien wat ze doen. Hier doe ik hetzelfde, in een prachtig gebied dat bekendstaat om de bijzondere mensen die hier wonen en de producten die ze maken. Ik ken ze allemaal goed en ze hebben geweldige verhalen te vertellen. Toen we gingen filmen, hadden we eigenlijk te veel. We zouden makkelijk drie of vier afleveringen meer kunnen maken dan de zes die we nu hebben. Daarom hoop ik dat er een tweede seizoen komt.”
Welke van de bezoekjes die je aflegde, sprong er voor jou uit?
“Oef, dan is het net alsof je een moeder vraagt tussen haar kinderen te kiezen… Maar vooruit: mijn bezoek aan Max. Hij is half Welsh, half Italiaans en weet heel veel van historische conserveringstechnieken. Hij kan prachtig vertellen over hoe mensen honderd jaar geleden leefden zonder koelkasten. Ierland heeft enorme armoede gekend, onder meer door de Engelse kolonisatie, en de manier waarop mensen toen met voedsel omgingen is echt fascinerend. Hoe ze melk bewaarden bijvoorbeeld, en hoe ze dingen maakten van wat in hun omgeving aanwezig was. Max nam ons mee naar een baai en liet zien hoe je scheermessen en kokkels uit het zand haalt. Die roosterden we op het vuur, op het strand, net voordat het tij opkwam. Gratis eten, waar mensen normaal gesproken zonder na te denken overheen lopen. Ik vond dat magisch.”
Waarom voel je je zo thuis in Ierland?
“Alles doet me aan vroeger denken, dat maakt het heel vertrouwd. Nederland blijft ook leuk hoor, we hebben niet voor niets nog een huis in Amsterdam-Noord. Toch is dit de plek waar ik hoor, waar mijn hart terug op zijn plek zakt. Bovendien houd ik van de positieve soort eenzaamheid die ik hier vind: de stilte en rust. Mijn man Oof houdt gelukkig net zo van Ierland als ik. Soms ben ik hier als hij in Nederland aan het werk is. Dan vind ik het helemaal niet erg om hier in m’n eentje te zitten en ga ik lekker vaak met mijn hond Hughie naar zee. Ook hij heeft hier een geweldig, vrij leven.”