Er is veel veranderd in het leven van Mariska Bauer. Ze werd dit jaar voor het eerst oma, vierde haar 50e verjaardag en heeft een succesvol kookplatform waarmee ze de theaters ingaat.
“De grootste verandering is natuurlijk dat ik oma ben geworden van kleinzoon Jantje, de zoon van Jan en Danique. Het is ongelooflijk, zijn geboorte was een heel emotioneel moment. Jantje kwam eerder dan gepland en moest eerst even in de couveuse om aan te sterken. Het eerste moment dat we hem konden vasthouden, vergeet ik nooit meer. Nog steeds krijg ik tranen in mijn ogen als ik daaraan denk. Ook vind ik het heel bijzonder dat hij is vernoemd naar mijn overleden broertje Jan. Dat raakt me diep. Ik zie mezelf als een echte oppasoma, ik vind het heerlijk de hele dag met Jantje te sjouwen en hem lekker te verwennen.”
“Mijn leven heeft jarenlang in het teken gestaan van de carrière van Frans en het opvoeden van de kinderen. Nu is er een nieuwe fase; de jongens vliegen uit en worden zelfstandig. Er ontstaat ruimte om te ontdekken waar ik blij van word. Ik kies meer voor mijn eigen ambities. Ik heb altijd gezegd: mijn tijd komt nog wel. Ik maak nu ruimte voor mijn dromen, en dat is mijn eigen kookvlog en theatertour. Mijn online vlog Maris, wat eten we vandaag is eigenlijk per toeval ontstaan. De kijkers reageerden zo positief op de gezelligheid en chaos in mijn keuken, daarom besloot ik mijn vlogs serieuzer te gaan aanpakken. Soms gaan mijn video’s over de twee miljoen weergaven heen, niet normaal, toch? Ik ben geen chef-kok, maar een moeder die kookt voor een groot gezin. Mijn recepten zijn simpel, herkenbaar en betaalbaar. Het moet vooral lekker en nuchter zijn. En nu ga ik zelfs de theaters in. Ik ga koken op het toneel en deel persoonlijke verhalen en herkenbare momenten. Alsof je bij mij aan de keukentafel zit.”
‘Voor 100 procent, hij gunt het me, omdat hij ziet hoezeer ik ervan geniet. Ik heb een moeilijke tijd gehad; in 2022 werd ik getroffen door een herseninfarct. Het is eigenlijk een wonder, zoals ik er nu bij zit. Ik heb veel geluk gehad, om die reden ben ik ook ambassadeur van de Hersenstichting geworden. Kansen moet je pakken. Frans is heel trots op hoe ik uit deze zware periode ben gekomen. Ik ben sterker en zelfverzekerder geworden en kan beter mijn eigen grenzen aangeven.”