Edsilia Rombley: ‘Ik draag mijn naam met extra trots’
Edsilia Rombley sluit dit seizoen van Verborgen verleden af met een reis naar de Antillen, waar haar voorouders vandaan komen. ‘Er is een puzzelstukje gelegd waarvan ik nooit wist dat ik het miste.’
Hoe kijk je erop terug?
“Ik vond het geweldig. We begonnen in Aruba, waar mijn moeder vandaan komt. Op een gegeven moment zei een deskundige dat ik voor meer informatie naar Curaçao moest. Dat is toevallig ook waar mijn vader zijn wortels heeft liggen. Ik dacht: dat is jammer, want daar ben ik nu niet. Ik reageerde dus heel matjes – benieuwd hoe dat overkomt op tv. Zodra bleek dat ik ook echt naar Curaçao ging, was ik helemaal in shock. En natuurlijk heel blij.”
Voelde je dat op de Antillen je wortels liggen?
“Ja, vooral op Aruba, die familie ken ik ook beter. Ik voelde daar echt de geschiedenis van mijn moeder, toen ik de straat inliep waar haar ouderlijk huis staat. Dat huis ziet er nog hetzelfde uit, afgezien van een nieuw dak. Er hangen foto’s van mij aan de muur, van toen ik net begon met mijn muziekcarrière. Die had mijn moeder destijds naar de familie gestuurd, erg leuk om te zien.”
Kijk je anders naar jezelf, nu je meer weet over je familiegeschiedenis?
“Het klinkt heel gek, maar er is een puzzelstukje gelegd waarvan ik nooit wist dat ik het miste. Ik was niet op zoek, was nooit ontevreden. Maar nu ik deze reis heb gemaakt, valt er toch iets op zijn plek. Het besef dat de lijn van sterke, onafhankelijke vrouwen al zo lang bestaat. Mijn opa had zijn moeders achternaam, en ik heb ook die van mijn mama: Rombley. Ik voel me extra trots dat ik die naam mag dragen.”